meğer
dünya pinokyo olmuş uzun burunlu
doğru üç noktalı mısralara sığınmış
yalın ayak
yalansa süslü püslü hafiften kokoş
belki de kapı aralığına sızan sarhoş
en kötüsü
meleğin ömrü iki saniyelik


demek
insan kanı emilen bir canlıymış
gün geldimi geçmişi iliğine asan çaylak cellat


kadın
yırtıcı yatak zamanı üstü açıksa
susar bazen içi salya sümük ağlıyorsa
gece yarıları
marazi bir aşk yüreği söküp atıyorsa
taş kesilir kırılgan siluet


sokak sevişmeleri yaşanıyor kayıt dışı
kim kimde
hangi el açıktan çalıyor dilber dudağını
şehvetli ergenlik düşlerim suya gömüldü
oysa hazırdım
komşu kızını süzerken


avcum çamura bulaştı
suyum yok
enseme inen migren ağrılarını saymıyorum bile
somut bir azrailim sahibinden satılık







cenin
nefesin üflendi
şimdi doğma vakti...






lamour