Sevmeyi öğrettin ya sen
sevgide vurgun yemiş,
hüzünlerde boğulmuş yüreğime
bir nakkaş gibi işledin ya içime
Hadi şimdide unutmayı öğret
İzin verme acılar içinde kıvranmasına
Adını dileme sen sürdün şimdi sil
Her cümleye seninle başlamasın

Baktığım her yerdeki siluetin olmasın
Kapının her açılışında ürpermesin tenim
Titremesin heyecandan terleyen ellerim
Geceleri duvarlarda seni görmeyeyim
Görmeyeyim ki uykuyla barışsın gözlerim
Sesini aramayayım artık uykusuz gecelerde
Yıldızla ay barışsın aydınlatsın sensiz karanlığımı

Olmayacak bir dua mı istediğim?
Bir hüzün gemisiymiş sürüklendiğim
Sevda sanmışım bana sunulanları
Oysa derin bir uykudaymışım bilmeden
Hep benim olacak derken hiç olmamış aslında
Ben yine yalancı bir sevdaya mı kanmışım?
Allah’ım duy sesimi uzak tut artık
Yalancı sevgileri yaralı yüreğimden
Ya da al yanına beni…