![]() Hışırtı...
rüzgar esiyor
bir ağacın yapraklarına... dibine oturmuş serinliyoruz gölgesinde ağacın... bir inilti var belli belirsiz rüzgarın içinde... gözyaşı olmaz ki yaprakların... sevinçle salınıyor ağacın yaprakları şarkılar söylüyor rüzgarın eşliğinde bilmiyor hiçbiri bir dostlarının ağladığını... bir dalın ucundaki yaprak öylece duruyor ağlıyor belli belirsiz aşık olmuş diğer dalın yaprağına rüzgar diğer yapraklara şarkı söyletirken bu yaprağa işkence ediyor sevdiğini yaklaştırıp uzaklaştırıyor kendisine... ağlıyor yalnız yaprak... diğer arkadaşları rüzgarla şarkı söylerken hışırtılara karşıyor inlemeleri ağlıyor sesiz ve gözyaşları olmadan... bir müddet sonra başlıyor ayrılığı yaprağın... çünkü rüzgar geldiği gibi gidiyor aniden... hiçbir izin almadan... sevdiği yaprak öylece duruyor diğer dalında ağacın; sonbahar geldiğinde ilk düşecek olan yapraktan habersiz... ölü bir zaman diliminde sararmış ve kupkuru halde başka rüzgarın oyuncağı olmayı beklerken... Metin Kaya İLHAN Faroz TRABZON |
Saygılarımla ...