1
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
1669
Okunma
Söyledikçe yitirilir anlamlar!
sokak kıyısına döner gönlüm
en ücra yerinin hengamesinde...
öyle ya gece boğumlu krizlerdir
’Bir’ liğimizin visal dokusu
söylemek mi zordur kan kusan gayrilik nefesine vaveylanı?
yutkunmak mı ağunu?
Sus (a)mak mı?
çoşkun karanlığın renk renk ışık huzmelerine
’Ridasız boğulmaktır,riyasızlık!’
çünkü desem ve görsem
bilirim ikiyi
Diyalektik yansımaların bitirici gün renkleri
şimdi ölüm!ün nazarıdır gözlerim...