Tünelin yalnızlığında, solgun ışık
Yolunu yitirmiş, yalpalar sağa sola
Kışın öksürükleri kesik kesik bırakırken nefessiz
Kutuplarda taze hurma bedeni
Son kez koşmak ister bahara
Türkü söylemek bilinmeyen diyarlarda
Bir nefeslik soluğuyla düşer yollara
Kıvrım kıvrım beyin hücreleri sancılı
Çölde denizi arayan hasret
Çorak toprak, yollar engebeli

Uzaklarda çok uzaklarda, bir gölge
Kasvetli lacivert köpük köpük
Kocaman bir deniz
Acı elma yeşili ağaç
Gözlerinde yeşermeyen yeşiller
Kök salmış olduğu yere

Uzanır gölgesine, sıcacık bakışları ile
Gözleri sevdanın en güzel rengi
Anasının yoğurduğu, hamur kıvamı yüreği
Korkar !
Yinede uzanır elleri
Dişler yasaklı elmayı, çıplak ayakları ısınır birden
Anlar, gördüğü serap
Ve o koskoca vaha sadece


Bir kuş titrer sessizce
Kanatlarını koyar başının altına
Bir öksürük boğar hıçkırığın sessizliğini
Damla damla düşer
Mavi hayallerin umutları
Ve çok yorgundur
Bilir mevsim kış
Ve birdaha bahar yok artık