Efendim !.. Malûmu ihsanınız ; gönül ehli dediğimiz nazeninler çakıl taşı deseler , bilinmeli ki o cevherin ta kendisiymiş ...

Yalnızlığı eş bilenlere , kendinde kendini bulanlara selamlar olsun !.. Bendenize bir ehli dil büyüğümüzün ( Yüce Hünkâr ) ;

Hararet nardadır saçta değildir ,
Keramet baştadır taçta değildir .
Her ne arar isen gönlünde ara ,
Kudüste , Mekke'de , Hac'ta değildir ... dörtlüğünü hatırlattınız ...

Demir ateşte nar gibi olmadan , örs üstüne yatırılıp başına çekiç vurulmazmış . İllâ ki ateşte nar olmalı ve dövülmeliymiş ... Ta ki istenen şekil verilinceye kadar ... İyi hoş ta , bu ızdıraba hangi can dayanır ?.. Hasret ateşiyle dağlanan gönül , bela ve çile küngüyle dövüle dövüle gönül olurmuş ... Olurmuş ta ; işte o vakit oraya zaman ve mekân girmek için yol arasa da , asla bulamazmış ... Onlardan da öte olurmuş ... Ötelerin de en ötesinde ... Aşık kalırmış meydanda ... Bir dost , bir post ... Posttan murat vücut iklimiymiş ... Dosttan mana ise varlığında , kendi varlığını erittiği sevgiliymiş...

İklik istemezmiş ya o muhteşem aşk !.. İkiliği öldürdüğü gibi , ölümü de öldürürmüş ... O sebepten olacak ki Yunus'un asırlar ötesinden gelen ;

Yunus öldü diye sela verirler,
Ölen hayvan imiş , aşıklar ölmez ... feryadı , halâ gönül kulaklarında çınlayanlara canlar feda olsun ... O güzellerin eşiğine koyduğumuz bu başlar feda olsun onlara ...

Sevmek ...Sevmek ... Sev ... Sev ... Hep sev korkma ... İstersen bir böceği sev ... Ama sev ... Yeter ki sev ... Fakat doğru sev ... diyen o hüdavendigara da selam olsun !..

Bağışlayınız efendim !.. Uzattığımın pekâla farkındayım ... İster cehaletime , isterseniz şiirinizin etkisiyle cuşa gelen gönlümün , aklımın ve tedbirimin önüne geçişine veriniz...

Nazenin kaleminizi en kalbi duygularımla selamlıyor , güzel şiirinizi tebrikler ediyorum . Pek hoştu ...