Ne zaman seni düşünsem bir sessizlik çöker gözlerime;
İçimden bir ses "Git," der, "git ve anlat olmayacak işleri."
Yapamıyorum, çivilenip kalıyorum bulunduğum noktaya,
Kendimle konuşarak öylesine, sessizce…
- Sensizliğin diğer adı sessizlik -

Umut mu umutsuzluk mu bilmiyorum ama
Eskisi kadar kıskanmıyor, kızmıyorum da sana.
İlgisiz…
Hatta umursamaz olduğumu anlatmaya çalışıyorum yüreğime.
Yine de ara sıra,
Yani aklıma her düştüğünde fena dağılıyorum.
Biliyor musun o an, sana koşmak geliyor içimden;
"Seni seviyorum" diye avazım çıktığı kadar bağırmak...

Olmuyor, yapamıyorum.
- Belki de adı gururdur, bilmiyorum -
Sağanak sağanak dökülmüyor artık gözyaşlarım.
Sözümüz söz; biliyorum ben nasılsam sen de öylesin.
Hani hep söylerdik ya: "Kendimden biliyorum" diye...
Kendimden biliyorum elbette.
- Kendimden biliyorum gururun ne demek olduğunu -

Ama boş ver, sen aldırma sözlerime.
Biliyorsun işte; hem mevsim, hem ben duygusalım...
Sitem edecek birini aradım etrafımda, anlayacağın.

Demem o ki; varsayalım hiç tanımadık birbirimizi...
İyi yanından bakarsak, bir süreliğine de olsa oyalar bizi.
Unutmak mümkün değilse,
Umut etmek en iyi züğürt tesellisi....

13.03.2012 - Hatice AK