Döngüsel çember girdabına sokulmuş
Acımasız hayatın
Suskularına sessizce sığınıyorum
Üzerine ayna tutulmuş yılan gibi
Çaresizce çörekleniyorum bir köşeye
Ve
Bedenime zikredilmiş tüm zehrimi kusuyorum zamana

Harama ağılanmış tenin
Safralarını döküyorum yeryüzüne
Gökyüzü iki damla yaş bırakıyor ellerime
Temizlenesi yok ki dimağımın
Niye uzanıyorum vaktin suskularına

Yüreğimin içinde harlanmış öfke
Susuz mayalanırken ruhumda
İsyana kalkan duygularım
Çamur biriktiriyor ayaklarımın altında

Kuluçkaya sokulmuş gurk beyinler
Figüranlarını oynatıyor
Hayatımın son sahnesinde

Hazana bırakılmış isterik duygularım
Döl yatağında kısırlaşıyor
Kertenkele ürkekliği kaplıyor her yanımı
Kaçışım yok ki
Ayazı yırtılmış geceden
Salyangoz gibi sığınayım kabuğuma

Ya da
İstemsiz yaşamın güneş tutulmalarında
Üzerime ekilen kin tohumlarını kurutayım
Zamana don almış toprağımın baharında