“Yüreğimdeki suskun kelimeler yüreğinin götürdüğü yere git dedi
Ve ben yüreğimi dinledim”

Kırlangıç kanadına binip uzak diyarlara göç eden yüreğim
Haydi tadını çıkar yaşamın,
Yıka yüzünü Akdenizin yağmurlarında…
Taa içine çek toprağın kokusunu…
Ver sırtını Akdenizin dalgalarına
Savrul kavuşana dek sevdana…

Şimdi yüreğim mevsimlerden Akdeniz,
Yani sen, yani kışlarımı ısıtan mevsim…
Vız gelir soğuklar, bana dokunmaz artık,
Dokunduğun an fırlıyor zaten ateşim …

Özgür bırak yüreğinin tutuklu gülüşlerini,
Sonra at kollarıma özlemle bedenini
Kahkahalar at, dalga geç içinde ukde kalan günlerinle
Yaşa mutluca benimle, yaşanmamış günlerini…

Hiç ayırma gözlerimden o nehir bakışlarını
Ayırırsan söyleyemem tutuklu kalır boğazımda kelimeler
Birikir içimde hüzünler, boğar damarlarımı
Akamaz sonra yüreğim sana, çıkar karşımıza engeller…

Yırt aydınlığınla gecenin karanlığını,
Işıt pas tutmuş yüreğimi ışığınla
Ver sevdanın ellerini ellerime
Dolaşalım mehtapta aydınlığınla…

Ve ;
Ak durmadan nehir gözlerinle yüreğime doğru
Doyumsuzca, umarsızca satalım gülüm bu dünyanın anasını…

Kazım DOĞAN
26.02.2012