“Şizofren yalnızlıkların dilaltı hapıdır
Zamandır aurasız gecelere soyunan
Namus karası kadınlarla…”


I.
Gül kurusu eteğinde
Hazana süsleniyor
Çarpık bacaklarında
Gümüş-i halhal izi
Geceye kanaviçe işler
Ayıplı yerler örtülsün diye
Falına süslenen Çeribaşları
Algın yalnızlıklar duvarında
Rembediko tokatlar…


II.
Dili süslense aynanın
Endamında çömez izler
Al basması morumsu badireler
Kaçıncı eşik tepmeleri yüreğe
Kırılan gurur endazeleri
Sızılayan mektuplar yarım
Sabaha uyanır mı bilmem
Anne yarısı…


III.
Doğurgan çıraların
Tekmesi bu ırgatta sancılanır
İğde ağacını dişler tütsü diye
Yarımsız zamanları döller
Mayıs kokan ahırlarda
Yamalı yeldirmenin
Uçlarını kundaklar
Gözağrısına…


IV.
Söze bağlanışların
Kaçıncı aldanışı bu
Anaerkil zamanların
Ataerkil sömürüleri
Bedeli nedir önenişlerin
Ölüm kaç arşın pazen
Teyelli dikişlere…


V.
Ketum yazgıların dil aşinalıkları
Kırılmasa gövdesinden bir fidan
Dallarına gül hatmisi goncalar
Ve ipek saçları duvaklansa
Sevda yüklü turnalara
Ağıtsız günlere
Uğurlansa…


İnsan olmak sadece kalıpla olmaz
Kocaman da yürek lazım kimine
İmana gelsin diye…
Bilmez misin?

Aurasız gençliğe bağlanıyor kadın
Çocuksu yanlarıyla…