Ne çok özlemişim seni
O kızıl alevlerle yakan
Gece karanlığı gözlerini,
Duvara takılmış zamanda
Seninle geçen her saniyeyi,
Ne çok özlemişim

Hasretin sardı yine ruhumu
Affınla, boynu bükük döndüm.
Amansız ve zamansız bir sevdadan çıkıp
Önünde diz çökerek,
Senden başka kim varsa,
Hepsine küserek döndüm.
Hüznümle, yılgınlığımla
Toplayabildiğim tüm acılarla döndüm
Gittiğim yerlerden, kollarına döndüm
Sımsıkı sar beni ve yak derinden,
Dertleşelim, ağlaşalım yeniden.

Yokluğumda,
Senin de gözün yollarda
Gönlünse dardaydı, biliyorum.
Kırık kalpler, buğulu camlar ardında
Hala, giderken bıraktığım yerdesin.
Gülen bir yüze kapılıp gittiğimden beri
Bensiz gecelerde, bensiz hüzünlerdesin …

Ve anladım ki...
Ben sana mahkumum.
Bir mahkumun zincir sesleriyle bozulan sükûnet
Beni dinlendiren musiki;
Karanlıksa, uyandığım güneş
Amansız ve zamansız tüm sevdalar bana ateş,
Sendin, o hiçbir yerde bulamadığım eş
Özledim seni...

Savrulmuş anılarımla
Hiç yaşamadığım aşklarımla
Ve çok sevdiğin gözyaşlarımla
Bir daha gitmemek üzere döndüm sana
Affeder misin beni YALNIZLIĞIM…