Seni sevmek hakkım değil
Aşkına talip olmak
Beni sevmeni beklemek
Bir de benim için yan demek
Eski sevdalarının yangınından sonra
Küllerin arasından
Gülerek bana gel demek
Hakkım değil…

Kırılıp dökülmüş
Dört yana saçılmış kalbin
Acılar içinde bitmeyen gecelerin
Volkan gibi patlayan öfkelerin
Anılarında dolaşan gölgeler
Hep ağlamaklı gözlerinden sonra
Hakkım değil karışmak araya
Haddim değil dokunmak yarana
Dokunup gözyaşlarını silmek
Yürekten bir teselli vermek
Hep yanı başında beklemek
Hakkım değil…
Haddim değil...

Benden yana sakın meraklanma
Git dersen hayatından çıkarım
Sen sakın dönüp bana aldırma
Başımın çaresine bakarım
Git dersen eğer...
Sendekine benzer ruh haliyle
Çeker giderim.
İşkenceye dönen gecelerde
Senin yaşadığın acıları yaşarım
Söz dinlemeyen çocuk kalbimle
Yaşadıkça başa çıkarım
Ne de olsa saatler sende durmuş
Zincirlerle bağlı bir tutsağım

Seni sevmek hakkım değil benim
Hakkı olmayanı nasıl istesin ki
Hakkı olanı bile istemeyen
Ürkek yüreğim…
Benimle doğ benimle öl diye
Benimle ol benimle gül diye
Mutluluğu benimle bul diye
Nasıl derim…
Ya da hangi yüzle …
Haddim değil, biliyorum

Sana darılmam, haksız görmem seni,
Sevmediysen, düşünmediysen beni
Aklına düştüğümde unutup geçmişi
Gülen yüzünle ve ümitle
Dilemediysen benimle bir geleceği
Üzerine alınmadıysan söylediklerimi
Darılmam, gücenmem…
Zaten, ancak bilinen sevilebilir
Ve ben senin için bilinmeyenim
Varlığı ya da yokluğu bile bilinmeyen…
Uzak sisler arasında bir gölge…
Beni bilen bir tek ben
Ve verebileceklerimi
Ben bilsem de sen aldırma
Bu söylediklerimi duyma
Görmezden gel; alınma
Hani haddimi biliyorum ben
Seni sevmek hakkım değil zaten