Rüzgar dokunsun ama serin olmasın sular...
acıtmasın ellerimi dokunuşları
ufka varan aklım akıp giderkenken maviye
yüreğimde kalsın buğusu bakışlarının

rüzgara versem yüzümü
bembeyaz tenimde kalan son izlerin
kutsadığım deryanın gözyaşlarıyla,
tan ağarırken
son kez sana uzansa...

sırtımı versem kıyılarına
sana ait adımların kazındığı
dalgaların dövdüğü taşlara

arkama bakacak gücüm olmasa
kızıla çalmış gözlerimden akıp gitse aşk...
laciverde karışsa...

sen olsan rıhtımda kalan son veda
bir damla bir damla daha dokunabilsem
parmaklarına

deniz kuşları...
bembeyaz köpüklere karışan bedenleri
bembeyaz kanatlarında
sabah rüzgarının uğultusunda
kır çiçekleri gibi kokusunda özlem
yitip giderken...
tutmazken sen bir ucundan
kal demezken...

daha çok uzaklaşmadan
silüet olmadan narin bedenin varlığıma
bir haber uçursan
bir martı konsa omzuma
fısıldasan kulaklarıma

izin versen, sadece hayalini götürsem yanımda..


neslihan
15.10.2005