“Ey Sevgili;
Sana yürekten gelen
Dilimde birikmiş aşk sözcükleri söylemenin
Ve güzel gözlerinin girdabında kaybolmanın
Bana bu kadar haz verebileceğini
Ve ayaklarımın yerden kesileceğini hiç aklıma getirmemiştim…”

Sen sıcaklığın ile
Donmuş yüreğimin buzlarını çözüp,
Ağ bağlamış sevdasızlığıma
Seviyi yeniden öğrettin…


Şimdi sonuna dek açtım yüreğimi sana
Dilimde aşka dair bitimsiz şarkıların nağmeleri var,
Bundan sonra
Hiç bıkmadan sana seni sevdiğimi söyleyen/ söyleyecek
Buğulu sesim olacak hep kulaklarında…
Duyuyor musun beni sevgili
Ve hissediyor musun
Aşkının narında yüreğimin nasılda yandığını…

Çık gel
Yüreğime yakın olduğun gibi
Bedenime de yakın ol
Titret bakışlarınla
Senin için yanan bu tenimi
Yalnızlığım/ımız/ a artık bir son ver…

Sensizliğin her anında,
Senin o mahsun , o çekici
Nikotinli bakışlarını çekiyorum içime gülüm
Tiryakin oluyorum…
Kafam hepten dumanlanıyor,
Kendimden geçiyorum
Ben bu sarhoşluğu seviyorum…
Sana dair her şeyi sevdiğim gibi…
İsmini yazıyorum yüreğimin derinlerine
Bu böyle olmayacak gülüm
Nokta koyalım artık dayanamıyorum hasretliğine…



Kazım DOĞAN
13.02.2012/ Pazartesi