5
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
1852
Okunma
nemli bir sayfanın
alın yazısından
çıkarıyorum kıpırtısız gölge harflerini
ve salıyorum
bir kalemin ağırlığına
birden dokunuyor ensizliğe
kabuğu beyaz
bir kalp yarası
serpiştirilmiş olsa da
tarifi yasaklı kelimeler
dudak uçlarına
gel zamanlarının gitmelerinde
anları kurutulmuş birkaç hayalin
cilaları yıpranmış
yine uzak satırların boylamlarında
uslanıyor harflerin kozası
kendisizliğiyle
barışık
yağmur tohumlu çocukluğumuz
sanma ki
kılıf olur içimizdeki yalnızlığa
her defasında
denk düşüyor hayallerin son perdesi
ruhumun hüzün boylarına
....
5.0
100% (15)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz