daha bir kasvetli oluyor bu ev
yokluğunla geçen her gece
sahile inerim belki dedim
sen gittikten sonra
aldım ceketimi askıdan
çıktım evden sessizce

koyu bir sohbete dalmıştı
deniz kumsal ve gece
beni görünce selamladılar
hep bir ağızdan:
- o mirim bir siz eksiktiniz
safa geldiniz
aldım selamlarını sitemle:
- ben hep eksiğim yarim olmadan
kimsesiz
dediler:
- siz hiç yetinmeyi bilmez misiniz
varsa bir şişe şarabın biz neyine yetmeyiz
dedim:
- dost başka, yar başka
sen ey deniz,
her an kucaklamasaydın sahili
başını hep kayalara vursaydın,
ya sen ey sahil,
bir sabah denizin kollarında uyanmasaydın
ve sen ey gece,
yıldızlar yolunu bekliyor olmasaydı her geldiğinde
Böyle mutlu olur muydunuz
beni suçlar durur muydunuz

sustular,
deniz kumsalı yavaşça okşadı
yıldızlar daha bir parladı sanki....