6
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1655
Okunma

SON TREN
Gözümü yumunca ne iz, ne hatıra kalır
Gönlüm yaslı, usum bu kentten çok uzakta,
Rüzgâr gibi eserim bir düşünceden
Derdin biri tükenmeden
Öteki başlar, çakılır kalırım sularında Ege’nin.
Gurbetini gözyaşlarıyla ıslatan çocuk
Gül müsün, diken misin, değme yarama
Hani sen suyumdun, ekmeğimdin, her şeyimdin
Şimdi bırakıp gidiyorsun, son sözünü söylemeden
Bu son durak, ve son tren kalkacak
Kül rengi istasyonda son düdük ötecek
Gözlerimde bir damla yaş daha akacak
İçimde tarifsiz bir hüzün olur
Ne zaman elime bir papatya alsam...!
Nuri Dağdelen
Özdere-İzmir
5.2.2006
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.