6
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1625
Okunma

Gözümü yumunca ne iz, ne hatıra kalır
Gönlüm yaslı, usum bu kentten çok uzakta,
Rüzgâr gibi eserim bir düşünceden
Derdin biri tükenmeden
Öteki başlar, çakılır kalırım sularında Ege’nin.
Gurbetini gözyaşlarıyla ıslatan çocuk
Gül müsün, diken misin, değme yarama
Hani sen suyumdun, ekmeğimdin, herşeyimdin
Şimdi bırakıp gidiyorsun, son sözünü söylemeden.
Bu son durak, ve son tren kalkacak
Kül rengi istasyonda son düdük ötecek
Gözlerimde bir damla yaş daha akacak
İçimde tarifsiz bir hüzün olur
Ne zaman elime bir papatya alsam...!
Nuri Dağdelen
Özdere-İzmir
5.2.2006
5.0
100% (8)