Sana bugün tepeden bakamadım İstanbul!!!
Boyum kısa ne yapayım
Uzun ve dar sokaklarını gördüm iç gözümle
İki yanımda sonsuz katlı metal binalar
Ve arabalar…
Yanımdan o kadar hızlı geçtiler ki rüzgârlarıyla üşüttüler
Biliyor musun? Kimisi koluma çarptı, canımı yaktı
Sonra çekilip gittiler “dur” diyemedim

Kirli bir sıvın vardı İstanbul? Ne o kustun mu yoksa?
Haliç’in batak suyuna attım kendimi, solungaçlarım vardı.
Sigara izmaritleri, gemi atıkları, ölü balılar ve intihar mağdurları…
Acı biriktiren deniz, içine aldın beni…
Çıkmaya çalışmadım bile, sen beni sevmedin yukarı fırlattın…

Küçük bir deliğin başında buldum kendimi
Bense delik kadar küçük bir kız, bıraktım annemi, daldım içeri…
B*k suyunda boğuldum İstanbul ağladılar cenazemde
Temizlemedi gözyaşları kirlenen kıyafetlerimi…
Beni içinden atamadın İstanbul…