Gün yanığı sözlerin gelirdi uzaklardan
Denizden bir yol çizerek uzun
Batıdan doğarken güneş üşürdük
Üzülürdük yoksun diye
Ölçüsünü alırdık boyumuzun

Her yeni gün bir yenilikti kuşkusuz
Dünden farklı, daha derin
Göklerden silinirdi alacakaranlıklar
Bir de ay ve yıldızlar
Yıldızlar ki herbiri bir iğne ucu kadar

Renk renk Kelebekler, uğur böcekleri
Baharla geldi yine çiçekler açmasa da
Menekşeler küstü, dargın papatyalar
Hep yalnız ,yalnızız ya
Ben de sustum konuşsam da aslında

Aslında yoktuk belki , Korktuk belki
Sular sustu, gökler sustu ve toprak
çiçek açmadı erikler
karadenizde karayemişler sustu
sadece kabaklar çiçekler içinde , utanarak

sen yoktun ,sözün yoktu ve sevgin
gökkuşağı tek renkten morali epey bozuk
batıdan güneş doğup doğudan mı batacak
ellerinde yumrukları yürüyor birileri
hayli zor olsa bile, biraz zor olsa bile
güneşe ulaşacak

Haluk YOLSAL