ve baharı beklerken eklenmişti denklemine hazanın
sen ve ben eşittir biz etmesi umulan gönül kabarmasının...
siyahi bir kahkahaya karışır tüm benlik histerikleri
majeste asasını vurdu mu yere,yapılmalıdır dedikleri...

her yer aynıdır bekleme gözyaşından uykuya işaret
gündüz sarhoş olur gözler,gece ise onsuz bir kıyamet...
firuzi bir ahenk tutturur eftelya için çalınan tıngırtılar
tam da böyle bir günde sineye hazandan yola çıkmıştılar...

ve üçünün derdi ikisinin ayrılmasıyken birinden ,acele
üçü birbirinden farklı ,iki yoldan birini seçerek koşar ecele...
aymazlık tarihine kazınır insanın sonra düşerken ayılır
ah bu insan oğlu ah! yürürken rüyaya dalmaya nasıl da bayılır...

başka bir ben yok içimde!.ya O var ya da boşluklar
sen boşluk bırakırsan özünü boş korkular doldururlar...
şimdi inkılap zamanıdır zamanı kuşatıp mekanda yer tutan
boş söz değildir:-getirir,dünyada iman;ahirette mekân..

alemler birbirine benzer,daire daire vesair vesair
birinde ömürde yaşananı diğerinde bir cümle anlatır..
hayalperestim ,tövbelere gebe bir ömür lâzım bana
az gelir bu dahi, o ömürde çağlasam hep rahmeti rahmana...