ölür ulan ölür
kapıları mühürlediler
güneşi sokmuyorlar içeri
ayak parmaklarım donuyor
romatizmam var benim

hele gardaş nerelisen
şiven yabancı değil
söyle bana kimlerdensin
ne işin var burda senin

burası son durak
otobüs gelmez arkadaş
herkesle vedalaş
geri dönmek yok arkadaş

ben buraya kahpe bir kurşunla gelmedim
ben buraya dost hatırına gelmedim
ben buraya kömür karası gözler için
unutulan sözler ile geldim

dışarda kar var yüreğim yanar
dışarda yağmur olur gözlerim ağlar
gün gelir kendimle savaşım son bulur
bir mahkum soğuk ranzada ölür
ölür ulan ölür izzet dinçkurt