Yine gün karanlıkla kucaklaşıyor
Sensiz güneş benimle vedalaşıyor
Yorgun martılar kızıllığa doğru uçuyor
Yine ve yine benim içime karanlıklar çöküyor.

Korkuyorum gecenin siyahından
Korkularım sensizlikten,sessizliğinden
Korkuyorum gecenin gündüze ettiğinden
Korkuyorum şiirlere döktüğüm anlaşılmazlıktan

Gitmek istiyorum bu anıların kucağından
Gitmek istiyorum çırpınan denizin, hatıralarıma tecavüzünden
Gitmek istiyorum,yudumladığım hayatımdan
Gitmek istesemde yapamıyorum ayaklarım sana sürüklüyor.

Biliyorum sen yine anlamayacaksın bu dizelerden
Biliyorum aşkı’ın dokuz boğum olduğunu senden
Biliyorum burun kıvırıp,gülümsüyeceksin
Biliyorum senin için AŞK nefsine hoş gelen


Öncesizlik zindanından fırlamıştır aşk....
Zahiri değildir sevgiliyle olan meşk.....
Laleler kadar hoş,zarif, aslına sadık.....
Ebedi kalacaktır,suçlasanda dünyada sanık.....
Mahkümiyetim oldun,yaşadıkmı,?yaşadık,....


Açsan kollarını,özledim seni desen
Anladım yok senden daha gerçek olan
Ağlatmasın artık anılar,yine olurum sevdan
Ayaklarım gitmiyor,medet umuyor senden


Sevgili... ;ey en sevgili,duyacakmısın beni?
Bekliyorum!!! ;uçurumlardayım belki,
Yaşatmak istiyorsan eğer sende beni?
Hazırım atılmaya kollarına,seviyorum seni.




"şair:SEZAİ KONUK"