Hüzün kokar, bin yıllık uykusunda gençliğim
Yosun tutmuş kirpiklerim, isyandır geceye
Sensiz geçen her güne lanet olsun...
Dönme, artık bana dönme…
Kalbim yanar, dokunma…
O gül tenindir cehennemi aratan.
Dönme…
Aşk yumdu gözlerini, artık bana dönme…

Yerle gök arası benim hüznüm dolu
Her yağan yağmurda ağlayan bulut benim
Benim, içine çöken gece ve korkuların.
Dönme…!
Dönme, artık bana dönme…
Kalbim yanar, dokunma.
O son bakışındı en yakıcı azap
Dönme…
Aşk yumdu gözlerini, artık bana dönme…

Nihayet gün biter, sensiz bin mevsim geçer.
Her nefes alışta büyür sensizliğim.
Hüznümü yontarım, bedbaht bir gecede.
Dönme…!
Artık bana dönme.
Kalbim yanar dokunma.
O büyülü gözlerindir en soğuk iklimi.
Dönme…!
Aşk yumdu gözlerini, artık bana dönme…

Dönme…!
Artık bana dönme…!
Kalbim yanar… dokunma…!
Dönme…!
Aşk yumdu gözlerini…
Artık bana dönme…