öyle çok korkardım ki
adımlarını uzun atacaksın
bir nefeste bitireceksin
diye sokağımızı
ve öyle derin nefes alırdım ki
yanımdan geçerken
havaya kattığın her şeyi
içime çekerdim
yarına asılı kalan hayallerini
masum kokunu
gizli bir gülüşünü
ki;
ölüm gibiydi
köşeyi dönüşün
SEN
içimdeyken ölmeliydim
BEN
öyle derin nefes alırdım
haberin olmazdı senin.

bu bir şiir değildir
ki ben bilmem şiir yazmayı
göğsümden dilime
uzanamayan
saçlarının rüzgarında
kavrulan ateş olan
kor kor içime dolan
muhacir sancılar
hangi satıra sığar bilmem

bu bir itirafnamedir
acemi
heyecanlı
titrek
kendimden gayrısına haram
bil/me
öyle habersiz gel geç bu sokaktan
gene zulüm gibi vursun yüreğim
gene mahşer yeri
ayak seslerinin kesilişi
ben seni bu sokakta sevdim
sevgili
gençliğimi sunak eyleyip
yatırdığım kaldırımlarında sevdim
anlık geçişlerinden çaldığım
senli bir solukta öleceğim
vurgunum ağzından
dökülen adım olacak