22
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
2461
Okunma

Kimsesiz onlar yetim, onlar annesiz babasız. Onlar sevgisiz, evsiz, barınaksız, kimsesiz. Onlar insanlığın, insanlığını göstereceği bir yolculukta yolculuğun korunmaya muhtaç çocukları, onlar insan!..
kim söyler bana
bir gün bu dünyanın hüznü biter mi gözyaşı eksilir mi
bir hüzün yaşadım ki dudaklarımdan değil sanki kalbimden kopup geldi
o içli ses kulağımdan değil de ruhumdan geçti gitti
Biz sokak çocuğuyuz
gariban geldik gariban ölürüz heralde
bizim üstümüze yıldız yağar geceleri
gündüzlerimizi hiç sorma
adımızı doğmadan koymuşlar kimsesiz
yokluk üzerimize yapışmış
kirli olduğumuza bakma
içimiz hala beyaz
çamurun içindeki görüntümüz
ruhumuz yürekli
belki
belki
birgün ışığı bizde yakalrız
duanda unutma
ah kimsesizim
var olan ama yok sayılan çocuk
sözün bittiği yerdeyim üşüyorum
MAVİ GÖZYAŞLARI