Yüzü siyah kefene sarılı kadın
Mor damarlı bir adam
Aldattılar birbirlerini
Tenha yalnızlıklarda



Ben ordaydım biliyor musunuz
Gördüm beynimi emen suretlerin
Açık bir yarada unutulan ellerini



Ayakta alkışlandı kan, geçerken sarı yüzlerde
Martılar tükürdü ulan şerefsiz, hani maviydi su
Kendi gölgeme pike yaparken öleceğimi bilseydim
İnanır mıydım gözlerinde bulut taşıyan kadınlara



Şaşıp kaldım elleri titremeden
Bir adamı sırtından itip boşluğa
Sonra da oturup uçuruma ağlayan
Şizofren bir eldivenin
Nasıl saklandığını
Bir itin kasığında



Aşk cinayet aleti değildi oysa
Kundaklayıp cami avlusuna her bırakıldığında
Anne diye ağlayan şiirlerimdi uykusuz
Ardını dönüp her gittiğinde unuttuğun
Dev bir adam vardı çatlayan kalbiyle



Ey yağmurun gözlerine sığınan kusursuz ölüm
avuçlarında uçurduğun rüzgardım ben bilemedin
tutup yel değirmenlerine sattın ömrümü...

...