Bir hiçlik mezatında dolaşmaktaydım,
Oltaya takıldım balık gibi.

Doğmuşum

Bir baktım annem var
Hiçtim, artık bir şeyim
Tutup görüp yiyorum
Yemek yemek harika heleki tatlıysa


Büyüdüm


Gözüm sanki çok yükseklerde
Benim olan bir şeyler var
Kocaman bir eksik
Gönlüm istemekte
Onu gördüm kalbim fırlamakta
Durdurmak mı nafile
Sevdim
Bir sürü meşakkat
Yarı yarıya doluverdim
Hayatı seviyor yaşıyor nefes alıyorum
Aşk yaşamdan daha güzel
Yaşam, yaşam


Yaşlandım


Başka bir boşlukta
Kocaman boşluk
Yine mi ?
Mezattaydım, yaklaşıvermişim mezara
Ama doldurulmalıydı
Geçte olsa neymiş, bilmeli doldurmalı
Fakat nafile
.
.
Öldüm
.
.
Artık ne varsa, sepetimle bir başıma
Aşktan gayrısı hiç imiş, bir hiç
Tek tek boşalttım zorda olsa
Aşk kaldı
Boşalan yerlere oradan neyse aşk ekledim
Çok aradım çok uğraştım
Yaşamda ne kolaymış meğer
Koca yaşamdan uzun sürdü, tam bin yıl
Artık tamamım
Artık aşkın kendisiyim
O ki merkezdeki sevginin ışığı yaşamın amacı
İnsandan olma aşk
İnsan merkezli
Değerli
Aşk
.
.
Sonrası
.
.
Altımda üstümde hiç birşey yok
Sadece aşk var
Kendimi bilip tanıdım
Her dileğim olmakta
Çünki
Ben aşkım,
Aşk....


..




..