15
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1941
Okunma
Başa tâc olmak varken hep kendimi astırdım
Ölümüne âşıkken bu duygumu bastırdım.
.
Ben de yazabilirdim yüzlerce şiir aşk’a
Belki o zaman beni daha çok okurdunuz
Bana bakış açınız olurdu daha başka
Gönül tezgâhınızda övgüler dokurdunuz
Ben alkışa doyardım siz aşka doyardınız
Adımı da ’aşkların şâiri’ koyardınız!
Evet yapabilirdim ama yapmadım, niye?
Çünkü faydalı şeyler yazabilmekti derdim
Uyuyanlar uyansın, gözü açılsın diye
Şiirle yol gösterdim, kendimce fikir verdim
İstedim ki iyiler kötülere kanmasın
Süslenmiş tuzaklara düşüp sonra yanmasın
Ya da şiirlerime cici konular seçer
Meselâ hepinize şirinlikler yapardım
Özelinizden size dostça mesajlar geçer
Yorumları toplayıp puanları kapardım
Böylece kandırırdım hem kendimi hem sizi
Dışarıdan bakanlar dost zannederdi bizi!
Benim hayat tarzım bu, yaradılışım, huyum
Aksini gösteremem yüzüme maske takıp
Dilim, kalemim sivri ne yapayım ben buyum
Kötü biri sanmayın yazdıklarıma bakıp
Hatâm vardır, demedim ’zemzem suyuyla yundum’
Yüreğimde ne varsa katıksız onu sundum
Bencil ve iki yüzlü herkese karşı durdum
Hep muhalif şiirler karaladım son demde
Arkadan konuşmadım, yanlışı yüze vurdum
Eğer ukalâlıksa, ukalâyım çok hem de
Hayâtın kanunu bu, gerçek bazen acıdır
Özü sözü bir olan herkes başım tâcıdır
on3temmuz2binon1
.
5.0
100% (14)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.