Kâinatı fareler basmış
Ne bir deprem öncesi
Ne de bir sel sonrasıdır
Küçülen her toprak
Kurtlara sofradır…

Bir jandarmanın hegemonyası
(…) dır, dır.
İnsancıklar karıncalar gibi
Karanlığından mutludur
Kurtlu/bayat bir neşeden
Ve bir o kadar esrik/esir

Globalin baş fareleri
Doldururken heybelerini
Petrolden ve yer madeninden
Sümüklüler el pençe durur!
Yanı başında ölen, tecavüze uğramış da
Onlara neme lazım!
Bedellidir özgürlüğün;
Özgürlük namus almakla eşdeğerse
Ölüm yakışmalı
Ve hapşır belki burnun kaşınır!

… Uyur.
Çok irdelemek hırstır/günahtır derler
Sanki geri kalmışlık kaderleri
Sancılar bir olmadıkça
Girdaplar çoğalır
Bakın akıllı farelere nasıl da cirit atar
İslam topraklarında
“Eşeksen sırtına binen çok olur”
Bıyık altı gülerler.

Duymazlar ve çare ararlar
Boyun eğerek çare aranmaz ki
Siz ararken
Onlar palazlanır kat katça
Zaman-nakit hür ibadetlerindendir
Bir o kadar sinsi…
Biz birbirimizi yeriz.

Çok mala haram çok söze yalan karışmış
Biri çıkar başa:
“Ben varsa kurtuluşunuz yoksam sizi gömerim” der.

Dünyamızı fareler basmış
Ne bir deprem öncesi
Ne de bir sel sonrasıdır
Çak/al/:
Gülümseyin der
Ölümünüze bir pozunuz olsun diye
Kılıçla savaş mertliğiyle nükleere karşı
Durulmaz
“Kılıç kuş/anma
Nükleer deneyenindir”
Umudu yoktur kolay ölmenin



2011/@H.R