Ruhumda hece hece dolaşan en ince kelamsın mimoza
Bir bakışın
İki üç yürüyüşün
Dört beş seslenişin
En güzel fotoğraf karesine karşılık duruşun
Yetiyor bana
Susturuyor yüreğimi başka aşklar karşısında
Büyülü tavrın
-Ki sana hangi sıfatı yakıştırsam hakkedensin-



Ruhumun konaklamak istediği limansın mimoza
Deniz deniz beni dalgalandırırsın herkes uykudayken
Her şey kendi halindeyken
En hareketli bereketimsin/en gerekli nimetimsin
Yaz kış mevsim rengi demeden
İstersin çiçeklerine aşk yağmurlarımı
Dilersin beni yanı başında donanımlı kalp
An geldiğinde seni kucaklayacak
An estiğinde meltemlerini çoğaltacak
An sustuğunda sana konuşkan imge kalacak
-Ki sana dair yazdıklarım onaylıdır sevgi odaklı noterlerde-




Ruhumun dünyasında kaybolmayı göze aldığı güzelsin mimoza
Ne söylesem az kalıyor farkını ortaya koymaya
Öyle tatlısın ki
Tüm çikolatalar
Bütün tatlar tırnaklarına su dökemez
Ve öyle güçlüsün ki
Hiçbir göz
Hiçbir söz simgelerini sökemez üzerinden
Sen izin vermedikçe
Sen ağzını açmadıkça her meclis bayattır
Bilir bunu sohbet severler
-Ki yakınlığında mola veren kafileler hiç üşümemiştir-




Ve ruhumun ruhunda kendini bulduğu cansın mimoza
Bitiremediğim roman
Vaktinde cenneti hissettiğim ansın
Yani iyi geliyorsun zamanlarıma
İlaç niyetinde sarılıyorsun kollarıma
Ki yollarıma çıktığında uzun diye bir mesafe
Öpmüyor şehirlerarası uzaklıkları(mı)
-Seninle olmak en yakın duygu kalbim için-


17 Haziran 2011, Mardin