(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Bu şiir, insanın kendi iç dünyasıyla, vicdanıyla ve kaçırdığı anlarla yüzleştiği derin bir pişmanlık ve özeleştiri çığlığı. Şair, bir başkasının (ya da belki de toplumun, ezilenlerin, yardıma ihtiyacı olan bir yakınının) zor anında sessiz kaldığı, eyleme geçmediği için duyduğu suçluluk duygusunu üç perdede çok yalın ama sarsıcı bir dille aktarmış. Şiirin bölümlerini incelediğimizde şu temalar öne çıkıyor: İlk bölümde bir "geç kalma" vurgusu var. El uzatabilecek, düşeni kaldırabilecek güçteyken, zamanlamayı kaçırmanın yarattığı bir pişmanlık bu. Sadece bir kişiye değil, aslında "olması gereken insanlığa" geç kalındığı söylenerek bireysel bir hatadan evrensel bir vicdan muhasebesine geçiş yapılıyor. İkinci bölüm, insanın en büyük zaaflarından birini yüzümüze vuruyor: Konfor alanı ve sessizlik. Şair, cesur davranabilecek potansiyeli ("mangal yüreğimle") olduğunu bilirken, bilinçli olarak kolay yolu seçtiğini itiraf ediyor. Sessizlik, Yerinde kalmak, Suskunluk... Bunlar kötülüğe ya da acıya karşı pasif kalarak ortak olmanın yarattığı o ağır suçluluk duygusunu simgeliyor. Son bölümde ise "birlikte savaşmak", yükü paylaşmak ("aşına aş katmak") ve bir duruş sergilemek varken sınıfta kalındığı açıkça beyan ediliyor. "Yaşına yakışmak" ifadesi, olgun bir insanın alması gereken sorumluluğu alamamış olmanın getirdiği bir hayıflanma. Bu dizeler, sadece durup izleyen, ses çıkarmayan ve eyleme geçmeyen modern insanın iç sesidir. Şair, kendi "sınıfta kalışını" ilan ederek aslında okuyucuya da şu soruyu sorduruyor: Biz bugün kimlerin çığlığına geç kalıyoruz ve hangi sessizlikleri seçiyoruz?
Yüreğe dokunan, ritmi düşük ama vuruşu sert, çok güçlü bir özeleştiri metni. Kaleminize sağlık veya paylaştığınız için teşekkürler.
Dedem rahmetli zor günde yanında olan senin gerçek dostundur derdi Yıllar sonra yanında olan değil bence zorlukları kiminle başarıp aştın ise bence gerçek dost. odur. Hangimiz sevmedi ki hayatta bazen sevdiğin sevdikçe havalara girer sen onu izlersin kendisinin balona benzediğini ancak seven bilebilir Her zaman derim insan yaşadığına yaptığına sadık kalıp onu sahip çıkanlar oysa yaşanan güzelliklerin ve yaşamın ve yaşama değer kalanların kıymeti bilinmediği gibi kara çalıp geçiyorlar ben böyle düşünüyorum belkide böyle değildir.
Her zaman ki güzelliğinde, tat ve demini almış bir eser Bizde okuyor, kutluyor ve alkışlıyoruz yürekten, yalansız ve riyasız Gönlün abat olsun, bütün şiirlerin birer ŞAH ESER olsun Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın
Çok sarsıcı ve samimi bir özeleştiri şiiri. Olması gereken insanlığa geç kaldım' ve 'yerinde kalmayı seçtim' itirafları adeta tokat gibi çarpıyor insanın yüzüne. Kelimelerinize yüreğinize sağlık tebrik ederim üstad..
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Cevap Yaz