Bugün evrendeki en son gecem…
İlk kez ciğerlerim dumana hasret,
Dudaklarım sigarasız.
Parkamın cebinde gazete kâğıdına sarılı şarap şişesi de yok
İçmek bu gece olanaksız.
Ayyaş değilim yani…

Zaman mevhumundan uzağım şu an.
Gökyüzü kızıla kesmiş,
Zangır zangır titretiyor kâinatı, Hükümrân.
Televizyonda ki sarışın karılar diyordu,
"Kıyamet kapıda, hazırlan!"

Demek dedemin anlattığı o final geldi çattı ha.
Muhtar Vahit gibi Kur’an mı alsam acaba
Yoksa camide mi yatsam bu gece
Bir gazete manşeti takıldı gözlerime,
"Sonunda koptu!" diyor alay edercesine
Yahu bilseydim.
Bilseydim evvelden öğrenirdim uyumayı secdede,

Nasıl çıkacak bu can bu bedenden acaba
Kafam duman altı sanki
İçmedim ama sarhoş vaziyet bakıyorum yukarıya
Aha
O müthiş ses.
Bre İsrafil...
Çaldın ha demek enstrümanını
Derinden üfleyiverdin değil mi Sur’a

Rüzgâr bile ağlıyor sanki
Bu gözyaşına dayanır mı bulunduğum tepe
Yıkılıverir şimdi
Anam geldi hatırıma
Benden evvel gitmeyeydi
Babamla uyanırdı belki
Hayat dedikleri şu kâbustan asıl hayata!

Çığlık sesleri geliyor.
Gözümün gördüğü her yer yangın yeri
Kaçan kaçana...
Kaçtıkları sanan sanana,
Alabildiğine insan sürüsü
Dillerinde Allah’ın kelamı
Bizim Osman’ı gördüm de.
Bilmezdi Efendimiz’in adını
Şimdi inanmam işte
İnanamam
Osman hatim mi indiriyor be!

BBC spikeri ağlayarak diyordu,
Kanalın tekinde
"Game Over!" diye
Vay bee...
Vay bee

Bitti demek
Uyanacağız şimdi hayattan, ölerek
Düşündüm de sevabım var mı ki defterimde
Her gece sarhoştum
Kime nerde ne yaptım
Hiç bilmiyorum
Acep Münker’le Nekir’e rüşvet versem kabul ederler mi?
Amel defterime bir iki sevap çizerler mi?
Tövbe tövbe...
Tuh ulan benliğine
Manzaradan ürktüm, deli deli konuşuyorum işte
Tövbe Ya Rab tövbe...

Aha
Yer yarılıyor
Etraf tarumar olmuş
Sanarsın ki dünya denilen yuvarlak, adam ediliyor
Anamın Cuma’ya git deyişi kulaklarımda
Babamın cebinden arakladığım liralar hatırımda
Aldığım sigaraların dumanı hala ciğerimde dolanmakta
Bir damla süzüldü gözümden yanağıma

Tüm harfleri unutuyorum
Diz çöküp diyemiyorum ki
"Son bir şans daha"
Sen affet Ya Rabbi
Galiba bu kulun cehenneme hakiki odun seçildi
Anamın rükuda bükülen beli hürmetine
Babamın niyaz için açılan elleri hürmetine
Yakma beni Ya Rabbi
Yakma Beni Ya Rabbi...

Yandı beden kül oldu eridi
Dayanamadım acıya
Gözlerim açılıverdi
Anlamıyorum
Burası Cehennem ise nerde İblis nerde zebani
Melek gibi doktoru görünce
Besmele çekiyorum nenemin öğrettiğince
"Çok içmişsin. Sızmışsın. Bekçiler buldu" diyor
Gülümsüyorum
Hâlbuki içim de bir çocuk
Yarım kalan,
Yıllar ötesinden
Avazı çıktığı kadar ağlıyor.
Ya kıyamet diyorum
Bu sefer gülen o oluyor
"Ne kıyameti" diyor
Kalkıyorum yataktan
İçimde ki o çocuk konuşuyor
"Gelmeden Kıyamet evvela kıyam et!"
Koşturuyorum camiye
Nasıl abdest alınır bilmiyorum
Beni abdest temizler mi ki diye şüphe ediyorum
İmam efendi beliriyor sağımda
Evvela niyet et diyor
Tebessümüme yılların boş vermişliği yansıyor
Gözüm doluyor
İçimde bir çocuk ağlıyor
Dilimde temiz bir kelam bir niyet
"Allah’ım sen bu kulunu affet!"

Ey kâri!(Okuyucu)
Okuduysan sende şükret...

Abdüssamed GEDİK
(IHLAMUR Dergisi Gönüllü Şiiri)