Bir hüsran bulutu dolaşır üzerimde,karabasan gibi yaşam,
Bedenime çullanmış yalnızlık ,titrek dizlerim ve kesilir nefesim,
Karanlık gecelerin diktatör elleri kelepçe gibi boğazımda
Hıçkırıklar düğümlenir,
Yutkunmak göz kapaklarını kaldırmaktan da zor,
İntihara götürecek bu sevda, gidişat böyle diyor olsa da
Aşkının herşeyin üstünde olduğunu sorguluyor beynim.
Bütün duygularım ölüm havasına bürünmüşken
Halâ göğüs kafesim de soluk alıp veriyorsam
Ve her solukta seni sevdiğimi beynimden silemiyorsam
Bu kusursuz bir ölüme hazır olmadığımdandır.
Ne diyorum biliyormusun,
Ne mutlu doğmamış olana,ya da doğarken ölene
Hayatın bu acımasız yönünü tanımadan göçene ne mutlu.
Ölüm belki yaşamaktan daha iyidir
Aklım, almış başını gidiyor yönünü bilemeden
Hayattan kendimi kurtarmam gerektiğini düşünüyorum
Ama gel gör ki intihar her zaman mümkün olmayabiliyor
Sana göre aşk arsızdı,utanması ve sadakati olmazdı
Sana inat berrak sevgimle ummanlara karışırcasına ölüme uçmak
Leke değdirmeden atlas şeffaflığıyla sonsuzluğa karışmak istiyorum
Ne duygular içerdiğimi nerden bileceksin ki
Bilemezsin sen ölümün eşiği nasıldır,her ölüm ne doğurur
Dirilerin ölüler için ne ifade ettiğini nerden bileceksin
Ölümün dirilerden akan gözyaşlarının şerefini taşımaktan ibaret olduğunu
Açamadın ki dert küpüne dönen gönlümün dehlizini bilesin.
Bir de aşkta hudut belirlemişsin
Sevdaya,aşka kendince yasa koyan ve kutsayan sana inat
Hayalden ibaret yaşayamadığım mutluluklarla kınıyorum seni
En hüzünlü teessüflerimle bütün yasalarını reddediyorum
Hayatın verdiği bütün acıları heybeme alıp
İhanetini hançer gibi bağrıma sapladım,
Kanasa da oluk oluk
Karanlık yollları seçme vakti çoktan geldi.
Haketmediğim veballeri yüreğime yükleyen ihanetlerin bütünü
Acı haykırışlar atarak ölümümün üzerine ayağa kalkacaklar,
Ama ihanet emsali olan sen karanlık yollarda yatan gözlerin
İki derin karanlık çukurdan başka bir şey olmayan biri için
Ağlamanın ne demek olduğunu bilemeyeceksin.
Şimdi ensemde fırtınar estirip yüreğimde volkanlar taşıyor olsam da
Sevdana fütursuzca tutulmanın en acımasız tufanlarından
Arınmış bir limana yaslanmış olmanın hazzını yaşıyorum
Rahatsız olsan da sözlerimden sitemin ırgalamıyor beni
Dudaklarımdan dökülen her acı sözü
Sana harcadığım yıllarda kaybettiğim mutluluklara borçluyum.
Seninle yitirdiğim gençliğimin yarım kalan kırıntıları yanımda
Heveslerimi sıyırıp senden,sensizliğin ötesine dizdim
Mabedim olmuştun,kıyamdan secdeye sen vardın
Sende yaşamamak için kalbimin bütün putlarını kırdım
Özneden yükleme sen olan hayatı kaldırıp lugatımdan
Yarınlara yeni umutlar açtım bembeyaz
Ve bende bir türlü çözemediğim seni sonunda bitirdim.