Bir susuş’a…

Suskunların dizelere damgasını vurur
Ve geri döner yalnızlık
Hırçınlaşan dalgalar misali kıyılarıma vurur…

Bir tebessüm’e

Unutulamayan sancılı yarınlar gibi
Çakılı kalır zihinlerde
Gözlerinin kenarlarında oluşan gamzelerin
(Göz kenarında gamze olur mu hiç deme
Sana aitse düşlerim bir masaldır gülüşlerin…)

Bir aşk gözlü’ye

Tek bir ısırık hayattan sökülüp alınan şimdi
Ve ben
Yarım bıraktığın her şey adına
Arkandan ağlıyorum sevgili

Bir şifayen’e

Suçiçekleri gibi hızla çoğalarak
Bulaşıyorsun en dirayetli yanlarıma
Bilmelisin
İmkânsızlaşıyor direnişim…
Isırılmış küsüşlerden
Bir kuduz alaşımı yürek çarpıntıları giriyor kanıma
Gelmelisin
Başka ilacı yok sensizliğin…

Bir dilek’e…

Çatısında karartıları gizleyen bir nal taşır umudum
Ben ki seyri seferlerimde yok olup giderken
Lambalardan çıkan düşlere tutundum

Bir gelecek’e…

Adını ben koyayım
Soyadı senden gelsin
Razıyım tek yastıkla tükensin bir ömür
Kurutulup saklanan kışlıklar gibi
Varsın üzerimize anason kokusu sinsin…
Varsın tebessümlerim zamansız sergilensin…

Bir ayrılık’a…

Dünyayı gömüyorum
Yokluğunla içinde açılmış boşluklara
Duyulmamış yaslar ediyorum
Ayrılıklar cehennemden yana
Hadi uzat elini sevgili
Çıkalım aydınlığa
Cennet şiirin gelecek kıtasında (bk: bir üst kıt’a)

…
Suskunluğundan falezler oluşturduğum sevgili…
Tebessümlerin göz pınarlarından sularken masalları
Tümden gelip bir nesirde parçalandın yaa…
Aç gözlülüğüne yan şimdi
Daha çok şiirde geçer-di adın
Daha çok gönül yangınlarına şifayen olur
Daha çok dileklere takılırdı dudakların
… Daha çok çoğalırdın sevgili
Geleceği karartmasaydı ayrılık yanın…
…

Ya da dinle ayrılığı (bk: iki üst kıt’a)
Cennette buluşalım…
Yeniden yeniden,
Defalarca…
Anason kokusu eşliğinde
Gelecekte kalalım…


Özlem UZUNLAR
otuzmayısikibinonbir/ALANYA