Kıyısı olmayan bir şiirin satırlarında bulurken kendimi
Mavi sularında arıyorum ayak izlerini
Gölgen peşimde bir bulutken
Her yağmur damlan tutuşturur tenimi

Bohçama aldığım çeyizlik sözlerim düşer
Kül rengi dizelere
Ne kadar yangınlarım birikse de cennetim de
Hepsi bir şairin şirin de can bulur
Benliğimle birlikte

Umudum ise bir kum tanesi
Ve şehrim okyanuslar kenti
Kaleleri çocukluğumuzdan kalma
Şimdilerde antika


Derken siyah geceden imzalı bir mektup gelir adressizliğime
Esrarengiz bir rüya ile uyanırım sabahın mekansız nefsine

Zaman , durdurulmak istenen ama önüne geçilmeyen bir oyuncu gibi
Rolû belli
Götürecek uzağın en tepesine
Bırakacak eliyle bilinmeze

Yenilmeyeceğim bu gidişlere
Durun ...
İnecek var müsait yerde


Kırılmıştır artık kalemim ucu
Yazılmayacak gönül defterime sensizlik suçu
Cezası çoktan ödendi , bak bu elimdeki de üstü


02/04/2010
11;11
eMİNE