Yağmurun altında ıslanan çocuk,
Elleri çamurlu, gözleri boncuk.
Anasını kaybettiği tenhâda;
Gece, gündüz ağlıyor bu yavrucuk !

Lambalar güneşi, sokak odası !
Bu mu artık yeni vicdan modası ?
Sırılsıklam bakar daim gözleri,
Titrek lambadır gayrı tek sobası !

Hor görmek mi insanların sanatı ?
Zehretmeyin onlara bu hayatı !
Değil Zeytin, Peynir, pahalı Şeker;
Ekmek kırıntısı ona kahvaltı !

Aç varken tok gezmek değil insanca !
Malı Allah için muhtaca harca !
Cebi yok unutma beyaz kefenin !
Yaşat ki yaşa, yuvanda mutluca !

Bir çocuk ki yaşı soğuktan donan,
Bir garip ki başı her yerde yanan,
Doğuştan şüphesiz ölüme kadar;
Bir insan ki dert ağacına konan !

Sızlasın yürekler, silsinler buğu.
Gönlünse yardımda narin bir kuğu.
Sabah, öğle, akşam bıkmadan asla;
Bakar hep umutla sokak çocuğu !



Serhat Ertaş

( Şiirden Adam )