bırakta
öyle dağınık serkeş seveyim
bir ayyaş bir şarhoş bir serseri gibi
şarap içer gibi dudaklarını hoyratca öpeyim
son en son kadeh sayıp damla damla dökülen
asi göz yaşalrımı yudum yudum yorgun
gün ağartısına meze yapıp içer gibi...

bırakta
kırık dökük öylece sadece bence seveyim
modası gecmiş eski hikayelerdeki meczuplar gibii
pencerenin altında bağıra çağıra şiirler söyleyeyim
kızsın bağırsınlar komşular küfürler savurup kovsunlar
dudaklarının kıyısına düşecek minik bir tebesüm bana yeter...

bırakta
deli divane seveyim seni
bırak hesapsız kitapsız dört işlemsiz seveyim
öyle özgür teli kırık rengarenk uçurtma misali
öyle deli yatağına sığmayan çağlayan nehirler gibi
ve öyle bitimsiz ezelden gelipte ebede başı boş gider gibi....

bırakta
ben gibi kendim gibi dağınık seveyim seni
tarumar olmuş darmadağın saçlarım gibi
sen yamacında boyun bükmüş menekşeler gibi
hiç bahar yaşamamış hazana kalmış güz gülleri gibi
uzanıpta ellerim gök yüzüne seni bir seni dileyeyim deliler gibi...


Hasan ODABAŞI