Kavgalarını yaşadığım
En belalı leyl…

Akşam fırtınalarını çoktan aştım

Yüzleştiğim kahpe taarruz
Bu kez fena dokundu

Kendi küllerinde
Çırpınan bir yürekle baş başayım

Yıldızlar, esir kelebekler kadar ağırken
Kelam a yakışan edep
Aşkla aramda vahiy gibi durmakta

Sırtına aldığın hevesli günah
Sağır yalanların
Tınlarıyla yuvarlanmakta

El koldan kesik

Gerek yok dize düşmene

Bam teline yapışan mayın
Endamını kundaklayacak kadar sıcakken
Vicdan, kanı uyutan özge

Çıkmazları yaşıyorum
Sana çıkan caddelerde

Bütün mavzerler bilse de adresini
Can çekişen aşkın
Siper hane mültecisi
Ben olurum yine de

Sonsuzluk niyetinde söz öptüren asaletim
Sadakatin riyasına tükürse de
Kim ölürdü ki
Benden başka senin yerine

Hep bendim çırpınan
Çırılçıplak bir aşkla peşinde

Ne çıktı ki…

Koyduğun yol
İki yönü keskin kılıç

Bir tarafımda
Kurşunlara meydan okuyan
Deli dolu bir sevda

Diğer tarafımda
İhanetin duvarına çarpmış
Yarını darağacında bir mevta

Gülmeyi yakıştırmıştım ya hani
Bana susmak düştü
Mutluluklar sana

Gidip yatsam teneşire
Tepeden tırnağa sen dökülürsün her yana

Ben sende iğreti dursam da
Sen, bende idin daima

Gözün aydın…
Gördüklerim fena dokundu

Kahretsin…
Hala seviyorum galiba…

Bilal KARAMAN