Yol verdim gittiler dost bildiklerim
Dönene onu hiç görmedik deyin
Kendimle iyiyim, aynı yerdeyim
Biz ona hiç mehel vermedik deyin

Seherde duyduğum dünün sesiydi
Sahte gülücükler suç cilvesiydi
İsmi neydi kimdi neyin nesiydi
Sessiz di üstüne varmadık deyin

Kıvırcık saçlıydı gözleri ela
Yumuşak kalpliydi bilmezdi bela
Belli ki yürümüş dönülmez yola
Nazlıydı kıyıpta kırmadık deyin

Gösterişten uzak ballı değildi
Öyle çok konuşkan dilli değildi
Var mıydı yok muydu belli değildi
Onunla ortama girmedik deyin

En son zemheriydi, kalmıştı kar da
Kim bilir kaç zaman geçti ard arda
O dur, bu dur, yoktur, yok ortalarda
Biz de merak edip sormadık deyin

Utangaç biriydi bakmazdı yüze
Bir kez olsun gelemedik göz göze
Baharı gördü mü çıktı mı yaz’a
Hayır mıydı, şer mi yormadık deyin

Çileyle yoğrulmuş naçar gibiydi
Dik baksam korkudan uçar gibiydi
Sanki insanlardan kaçar gibiydi
Meğer yaralıymış sarmadık deyin

Yanılgıdan tora düştüğü olmuş
Sevdalanmış kora düştüğü olmuş
Garibimin zora düştüğü olmuş
Varıpta yanında durmadık deyin

Aramayın boşa vazgeçin gidin
Eğlenmeyin burda tez geçin gidin
Soğuk suyumuz var için de gidin
Yaralı yerinden vurmadık deyin

Biri vardı gül demiştim adına
Bilal-iyim uydum hak irşadına
O sahte aşığa güzel kadına
Biz onun sırrına ermedik deyin ... Bilal Karaman
(Bilal-i)