Dünyaya doğmak kader neticenin başında
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru
Hâsılatım sadece isim mezar taşında
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

Bir güneş yola çıkar sabaha varmak için
Mesafeler fikirde ve gerçekte var niçin
Ayrılıklar… vuslatlar… ve ölümler yar için
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

Uzanıp coğrafyadan söküversem mekânı
Geçmişten geleceğe toparlasam zamanı
Matematik diliyle hesaplasam kalanı
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

Sır içinde sırlar var dizilmiş ki boncuğum
Bitmez mi hiç kendimden kendime yolculuğum
Hakikat bahçesinde oynayan bir çocuğum
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

Yaşamak bunun adı arzdan arşa seyahat
Meçhulün rotasında ne gelir elden heyhat
Özünü aşikâre edebilmek bu sanat
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

İsmini ezberlemek, ruhumda hicran aşkın
Beni taşlara çalıp şekle sokan sel taşkın
Gidecek yön ne taraf, pusulam nasıl şaşkın
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

Gönlümün potasında eriyorken gülleler
Nedendir, çiziyorum hep sahte müsveddeler
Karanlıkları elbet bir aydınlık gün deler
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

Her gidişim keşiftir Kafdağı’nı besleyen
Her gelişim arıyı ballara hevesleyen
Kundaktaki bebeğe ninnileri sesleyen
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

Benden ırak aklımın ellerinden tutmuşum
Çocuk gülücüğümü mazide unutmuşum
Çiçekleri yollarda, yıllarda kurutmuşum
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

Dünyanın dekorunda benim yerim nerdedir
Gönül niçin hep aynı aldandığı yerdedir
Avare ruhum değil avarelik serdedir
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

Sahne böyle kurulmuş her şey yerli yerince
Bütün varlık ve yokluk “sonsuz son”a erince
Kara toprak beşiğim hengâmeler dinince
Benim yolum gidişim yalnızca O’na doğru

AbsürdX