dizginlerinden boşanmış bir tay gibi
çevik
hoyrat ve sağanak bir yağmurda

​delicesine yürüdüm damlalar arasında
yetişebilseydim eğer bu sağanakta
şemsiye olacaktım kır çiçeklerine
açıp yüreklerini, heba olmasınlar diye

​ben sana hangi tonda seslensem
ve gel desem ne olur gel
gelmez, gelemezsin, biliyorum

​sevgi yerini gurura bıraktı biliyorum
sevgin cümlelerinde tutuklu kaldı

​boş ver gene de, aldırma sitemlerime
ben sevgimi yüreğimde yaşarım
sen mavi boncuklu cümlelerde

​tut ki geldin diyelim
yine dönmeyecek miyiz en başa
seninle tutunmak istemiştim hayata
bal mumundan kanatlarımla

​ruhsuz bir yangın olup yok ettin sevgimi
gelsen neye yarar artık, gelmesen neye yarar

Üstat Necip Fazıl’ın dediği gibi;

//...Ne hasta bekler sabahı, Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı, Seni beklediğim kadar...//


Gelme artık neye yarar...

Gel/me...!

Hatice Ak/25.03.2011