1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
987
Okunma
Kulağımı dayadım derin kör kuyulara
Kuru gül yaprağının sesini dinliyorum.
Yakup gibi gözlerim kurusa memba’ında
Gül kokulu Yusuf’um ah çekip inliyorum.
Güneşin renksiz- yorgun, üşüyen ışıkları
Gönlümde ısınarak savruluyor evrene.
Kayan yıldız gözleyen mehtabın aşıkları
Her bir yıldız benziyor inci tanelerine.
Ay saklandığı yerden göz kırpıyor gülerek
Aydınlık yüzüm Yusuf, gerisi taş ve toprak
Züleyha’nın gözleri ziyamdan kamaştı da
İmtihanı kaybetti, kendini doğrayarak.
Aşk ne görünen yüzde, ne gözlerde saklıdır,
Yakup’ların gönlünde sonsuzluğa perdedir.
Ka-lu Bela dan beri zaman mekan aramaz
Sevda varsa gönlünde SEVİLEN her yerdedir.
Çanakkale 21/03/2011
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz