4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1252
Okunma
bu yağmurlu gökyüzlerinde
yüzün gitti önce
utanmaz bir çocuğun yüzüne
bad-ı saba bırakırdı oysa
her sabah yüzümü gözlerinin içine
bir gök yüzü sonra
bir akşam karanlığı
kimsesiz gezen piç yıldızlar
uzak bir boşlukta
ve
ellerin
elerin gitti sonra
utanmaz bir çocuğun ellerine
çiçeklerle büyütmüştük oysa
ikindi ezanlarının birbirine bıraktığı ellerimizi
...
orda uzakta
dudakların duruyor dudakların
utanmaz bir çocuğun dudakları içinde
sen dudaklarını götürürken
dilsiz kalıyorum
gökyüzü yıldızlar ve piçler de
...
Cevap Yaz