Uykunun beşiğini sallıyorum
Gözlerinde saten bir peçe
Ve ilk şafak vaktine kurulur darağacının iskelesi
Kefesi ufuk çizgisi üzerinde

O uzun endamına inat toplamaya çalışırken geceyi
Sınırlarıma umarsızca değer desensiz tuvâli
Sağında döşek , solunda kapalı bir pencerenin kırık kolu
Sırtı sıvazlanır gün boyu

Usulca örttüm üzerini
Şeffaflığın kurşun geçirmez yorganını sardım kalın beline
Daha önce hiç duymadığım bir ninninin resitali
Yükselir benimle
Semânın çarşafına bulaşır fantazi

Avazımı törpülüyor
Doğrularını karıştırıyorum birbirine
Bir imkânsızın serüveni de olsa , geldi geçti diyorum nöbetime

Arafat’ın tepesinde gezinen rüzgârın nefesi
Aşılar ruhuma huzuru
Saç tellerimden tırnak uçlarıma kurulur gönül köprüsü

Amaç emeline sarıldı , sılanın dudaklarında sabahladı hüznün salyası

Bu arada ;
Seni kendimden de kurtarıyorum
Hadi !
Rahat rahat uyu bâri.

Aynası kirli nefsin nutkunda hayat hep esrarengiz . . .

17/02/2011
16;16
eMİNE