![]() Gözlerin şiirdir çocuk!Nasibin dirseğinden su içmiş, Gözlerin şiirdir çocuk. Hayallerinin üzerini ayaz açmış Ve hep Bir sonraki seferlere itilmiş Kasım yürekli bir çocuk, Hangi yarınları kurabilirdi ki? Evvelin ceremesini yüklemişken sırtındaki kambura, Hangi vefayla doğrultabilirdi yüzünü? Ve bir umut bir umut diye inleyen gözyaşını , Hangi ipek mendile sarıp sarmalayabilirdi? Demir bakışları öbek öbek olmuş sorulara esir düşmüş Gözlerin şiirdir çocuk. Alında ki çizginin derinleştiği yıllara mı tekâmül gelmişti acılar? Ve cahil bir perinin Sihirli dokunuşlarına mı kalmıştı bahtının açıklığı? Nerden tutarsan tut elde kalan çürümüşlüğü Kim gömerdi çöl iklimine? Kim dökerdi matarasında ki son suyunu yüzüne? Her dizesine yârin konu olmuş Gözlerin şiirdir çocuk. Anadan üryandır kaderin gölgesi Ve ne kadar kâğıttan gemin varsa Bir işaret parmağı gölgesince batırılmıştır. Esmer gülüşlerin gamsız ormanlarda kayıp düşmüş çocuk… Bil ki; Sen kasımların pembe sayfalarından canlanmadın! Sen kızıl güllere can olup bülbüle nefes olmadın! Sen aklığa ak veren kardelen olmadın! Sen lacivert şuursuzluklarla Şiir yazansın…. Bir ana duasına secde eden İsteyişleri irade dâhilinde tutulmamış yangınların Sessizliğinde can verensin çocuk! |
dizelerine her daim selam durur bu yürek bilesin...
yine yeniden eyvallah bacım...
sevdamdasın!