Kim giderse kendine kaçar Tamara
Kırılmış bir beynin içinde
Yüzlerce bilye saçılır çocukluğuma

Beni öldürmek neden meşru
Beni öldürmek meşru
Beni ölürmek meşru










Önce yağmur yağdı
Gecenin kapısından girmeden içeri
ulan ne çok güldüm
Duvarı tutmuş bir örümceğe
Hadi bana bir yalan söyle
Nasıl görülür sekiz gözle
Bir maskenin arkasındaki yüz
Gölgen ulan ışıgın piçi
Öptüğünde bir ağı
Yırtılır bütün çocukların yanağı

Bu yüzden
Önce kuşlar terketti sokağımı
Köpekler sonra
Ardından kediler ıslak bir rüzgarla
Yeşil gülüşleriyle çocuklar sonra
Oyuncaklar parklar
Yıkıp kumdan kalelerini
Bağırdım duymadılar

İçime döndüm Thera
Dışımda hiç bir şey...
Duvarlar yüzümün iblisi
İçime döndüm, öldüm dışıma
Bağırdım duymadılar
Bağırdım bir yarasa düştü elime
İçime döndüm bir yarasayla
Bağırdım şehir düştü
Anımsadım kaç gündür
Sırtımda bir bıçakla dolaşıyorum
Yaram yarasına benzesin diye
Kan kardeşi oluyorum bir bıçakla

Bütün sokaklar çekip gitti
Kaldırımlar vitrinler ışıklar
Sonra bu soğuk şehir gitti
Evet evet gölgem beni terketti

Sevgiyi aşkla/siyahsız beyazı
Riyasız sabaha dokunmayı
Yalansız kitap gibi okunmayı
Sevdim diye...

Şimdi beynime tünemiş bir Bit
Kanımda boğulacak itoğlu it *




















CÇ_