Hadi dök içini rahatlarsın diyor herkes
Biraz sen dökülüyor dilimden kızıyorlar
Oysa ki içim dışım hep sen!
Anlamıyorlar….

Kandırmayalım şimdi birbirimizi, bunun adı aşk olamaz!
Düşlerini boğuyorsun gözünde büyüttüğün keşkelerde.
Aşk değildir yaşadığın,
Keşke diyorsan üst üste iki kere aynı şeye…
Ağla sen!
Akılsız kalbin cezasını gözler çeker.
Bu yüzdendir göz yaşlarının zamansız intiharlarla gözden atlayışı…
Ve çakıldıkça kaldırımlara,
Parçalarının paçalarına bulanışı.
Ve
Canı yandıkça gözyaşlarının da ağlayışı…
Şimdi bilmediğim bir yolun tam ortasındayım
Kayıbım işte anlasana,
Herhangi bir yerin aşina olmadığım dilinde ağlıyorum.
Haklısın,
Alışmalı bazen.
Dilinden çok yarana tuz tattırmalı..

Affet!
Geç oldu fark edişim.
Sen benim kalbimde değil,kemiğimin içinde ilik olmalısın.
Ne zaman tenimi terk etse ellerin,kalbe sıra gelmeden felç olur bedenim…

Susmalı mıyım şimdi?
Göz yaşlarımın ardından su döksem,çabuk dönerler mi geri?
Ya da kusmalı mıyım dersin içimden
Hıçkırıklarla boğum boğum boğazıma düğümlenen seni,
Bir kentin fetihten arta kalan alevleri gibi yüreğim
Ya devam etmeli bu savaş,
Ya da üfle söneyim.
Öylesine karışığım
Ve öylesine içi dışı rutubet,ağzı dili lanet bir harabeyim
Neden gittiğini inan hiçbir zaman anlamadım.
Senin her gidişine,
Ben hep Fransız kaldım…

Ağlasam rahatlarmışım.
Hepsi yalan ve palavra!
Ağladıkça yanaklarım aşınıp,yaralarım derinleşiyor yalnızca…

Ezgin KILIÇ