sesim yalnız sana ulaşır bundan sonra raisa ,
yazılmamış bir roman içinde mahpus
doğmamış kahramanım benim…



ayın ondördü
önce senin gözlerine düşmüştü oysa.
cemreler…
nar kızılı bir gökte
prangalara asılı bekler…



bıçak sırtı düşleri belediğin
bir kuyu dibinden gelir cılız sesin.
ah raisa !
neden kuş çığlıkları saklıdır dudaklarında
hangi rüzgar dağıtır afili saçlarını
ve neden mürekkeb hüzünler süzülür damarlarından gözlerinin ?


.......



kırçıl bir veda ilintili demek teyel ipliği ile yüreğine,
demek, gün ağarmadan çözülmez ellerindeki kör düğümlerin
uğramaz yurduna yaftasında muştu yazılı tek bir güvercin.
ah raisa ,
doğmamış kahramanım benim!
akrebe ayar tutturmak ne zordur şafak sökmeden
ve yelkovan olmak bir aşka
bütün bunları nasıl bilmezsin?…



bu, güneşin sıcaklığı raisa
bu, mor dağların yalın sesi
bu eteklerindeki, bir yaban gülünün dikeni
anaç bir edayla emzirdiğin cenin, gecenin sevgilisi
bu / ıssız maviliğin ortasındaki simsiyah ada,
senin kalbin raisa !
kaldır nikabını da bir bak
aşk
sırtını döndüğün gölgeler kadar uzak şimdi sana



ölüm…
boşaltmış zembereğini de
güdümlü bir bomba gibi
koşar adım
yaklaşıyor üstüne üstüne.
korkma raisa !
sakın korkma,
ben daha önce çok öldüm
altı üstü bir avuç toprak olur senin de bedenin…

songül doğan