I

sabah deftere sızıyor
çürük görüntülerle
aşk mı
gece çilesini vermiş
uyuyor

karanlığı satın mı alsam ?
param yok ki
izmarit
gülme

II

bu pencereye bir şey söylemeli
ya da önüne şiir örmeli
adamlığımı güneşe tutuyor
hadsiz

kuzum çocukluğum yok mu
yok
kelimeler sessiz

III

dün kim doğdu
hatırlıyorum
bir bahçeydi
epey zorlandı zaman
nar ağaçları
kayısı
yere düşmüş
kurumuş
annem gençliğini topluyor
sözde büyüyecek
karşı komşu bağırıyor
’ya avuçlarında dağılacak
ya da hüzünde küflenecek ömür’
zalim
komşunun oğlu dağa çıkmış
yazık
kendini ağaçlarla görüyor

öyle bir şey

IV

tekrar aynaya bakıyorum
zavallı
bıkmış aynı soruyu cevaplamaktan
ayna olmaktan bıkmış
yüzüm
siktir be bre
aynaya ne kim olduğundan
boksun işte
kahrolsun faşizm
kahrolsun insan

yine hayal mi gördüm ne

V

boş bir oda bu
ona alışıyorum kendimin yerine
bari bir ateş yaksam
bir katkım olsa kendime
yok
uyumuşum
akşam olmuş yine

kalemim nerde